Fenerbahçe - ClubFeNeR.CoM - GÜZEL GÜNLER GÖRECEĞİZ ÇOCUKLAR

Çocukluğumun en sevdiğim şarkısıydı.. Edip Akbayram'ın.. Nazım Hikmet'in muhteşem şiirinden..

Bana siyasi bir anlam vermiyordu bu şarkı sanılanın aksine.. Aklıma hep Fenerbahçe'yi getiriyordu.. Bu şarkı Fenerbahçe'li çocuklar için yazılmış gibiydi.. Güzel günler göreceğiz çocuklar derken biz Fenerbahçe'li çocuklara sesleniyorlardı..

Çünkü küçüklüğümde hep Fenerbahçe için ağlamıştım.. Hatırladığım ilk gözyaşım Ahmet Çakar'ın -hala iddia ediyorum- çizgiyi geçmeyen topa verdiği goldü..Saatlerce ağlamış günlerce üzülmüştüm..

O çizgiyi geçmeyen gol çocukluğumun bütün kaderini değiştirmişti.. Eğer çoculuğuma mektup yazabilsem Edip Akbayram'ın bu şarkısın bir gün Fenerbahçe için gerçek olacağını söylerdim o çocuğa.. Ama olmuyordu işte.. Anlayamıyordu çocuk şampiyonluk nedir bilmiyordu..Sadece şampiyonluk istiyordu..

1-2 yıl sonra maçlara gitmeye başladı çocukluğum ve bir slogan duydu.. "Ali Şen Başkan Fenerbahçe şampiyon"... Ali Şen efsanevi başkanımızmış meğerse.. O ne zaman gelse şampiyon olurmuşuz.. Çocukta gittiği her maçta bu sloganı boğazı yırtılana kadar söyledi.. Hatta bir gün maçta 3 tane at hırsızı kılıklı adamdan dayak yiyecekti neredeyse Ali Şen yüzünden.. Hasan Özaydın diye bağırtmak istiyorlardı.. Ama çocuk Ali Şen'i istiyordu.. Bağırmadı.. Adamlar tehdit etti herkesi .. İnatçıydı Fenerbahçe taraftarı .. Çok az insan bağırdı.. Çocukluğum bağırmadı.. Çünkü güzel günler görmek istiyordum.. Allahın bile beni sevmediğine inanmıştım .. Sadece bir şampiyonluk hatırlıyordum.. Ben ne yapmıştımda beni cezalandırıyordu ki..Benim Galatasaray'lı Beşiktaşlı çocuklardan ne farkım vardı...

O dönem Ali Şen'i başkan yapmadılar ama sonradan oldu.. İlk sözü bayraklarımızı sandıktan çıkarmamızdı.. Hayatımda hiç o anki kadar şampiyonluğa inanmamıştım.. Ligin bitimine 5 hafta kala 5 puan gerideyken Şadan Kalkavan şampiyonluk gitti dediğinde ona çok ama çok kızmıştım şampiyonluğa inanmıyor diye.. Sonra Ali Şen Başkan sözünü tuttu ve şampiyon olduk...

Sonra o da gitti..Güzel günler yine yarıda kaldı.. Aziz Yıldırım diye biri aday oldu.. Büyümüş gazetecileğe başlamıştım bende...Elime bir kitapçık geçti.. Aziz Yıldırım tarafından hazırlanmıştı.. İçinde yeni stat projeleri , Fenerbahçe'yi şahlandıracak bir sürü şey vardı.. Onlarca proje vardı.. İnanılmaz heyecanlanmıştım.. Bütün varlığımla Aziz Yıldırım'ın kazanması için dua ettim... Kongre günü gittim korumalarından dayak yeme pahasına yanına yaklaşıp tanıştım.. Gözlerinde müthiş bir parıltı vardı.. Çok heyecanlıydı.. Çok şükür ki kazandı... Vaadettiği güzel günler gelecekmiydi..Çocukluğum Fenerbahçesine sonunda kavuşacakmıydım..

İlk seneler hayal kırıklığı içinde geçti.. Sanki birileri hep karıştırıyordu bizi.. Ne zaman başarılı olacak bir adım atsak hep birşeyler oluyordu... Bir gün görev nedeniyle Ali Sami Yen'e gittim ve tribünlerden çocukluğumun şarkısının söylendiğini duydum... Fenerbahçe'nin şarkısıydı ama bu.. Fenerbahçe'li çocukların şarkısını çalmışlardı.. 1 yıl sonra onlar o güzel günlerine kavuştu.. Onların çocuklarına vaadettikleri oldu... Neyseki 2001 yılında Msutafa Denizli ile gelen şampiyonluk bize bir soluk aldırdı..Ve sonrasında gelen o iki şampiyonluk daha..

Şimdi çocukluğumun şarkısını buradan hepinize söylemek istiyorum..Şimdiki çocuklara ümit olsun diye onlara buradan Avrupa şampiyonluğunun ışıklarını göstermek için.. Türkiye şampiyonluklarıyla yetinmesinler diye... Hakettikleri güzel ve güneşli günleri yaşasınlar diye.. Bizim çocukluğumzda olduğu gibi ağlamasınlar diye.. Gazetelerdeki kaos haberlerini okumasınlar diye.. Fenerbahçe'ye karşı oynanan oyunlardan haberleri olmasın diye..Onların sadece Fenerbahçe'yi yaşaması ve karanlıklar yerine güzellikleri görmesi için... Henüz doğmamış çocuğuma armağan ve vaat ediyorum...

Güzel günler göreceğiz çocuklar, güneşli günler göre-ceğiz... Motorları maviliklere süreceğiz çocuklar, ışıklı mavilikler süre-ceğiz...

AHMET ERCANLAR